Magisch

Het is onze derde dag in Praag. We hebben net heerlijk gegeten en we lopen door de oude stad terug naar ons appartement. De overdag zo drukke straten zijn rustig, slechts een enkele toerist loopt nog op straat, net zoals wij op weg naar hun huis tijdens hun verblijf.

Verderop, in de bocht voor een van de prachtige oude poorten, staat een stel straatmuzikanten. Twee violen die een klassiek stuk laten horen. Als we dichterbij komen herken ik de melodie. Straks in het appartement zoek ik op wat het origineel is, maar ik herken het nu omdat het ooit is gesampled in een popnummer. Dat nummer was leuk, een eendagvliegje. Maar dit... dit geeft me kippenvel.

Ik dwing Peter om langzamer te lopen, tot we stilstaan tegenover het stel. Gearmd staan we daar, mijn hoofd op zijn schouder, tranen in mijn ogen. De klanken van de twee violen dansen door de donkere stille straten en brengen een extra laag schoonheid aan deze toch al mooie stad. Het is magisch.

We blijven staan tot de laatste tonen wegsterven. Dan vervolgen we onze weg naar huis.


0 reacties: