Wanneer je een psycholoog nodig hebt vanwege de zoektocht naar een psycholoog

Toen mijn sabbatical begon, ondertussen al meer dan een half jaar geleden, besloot ik dat het tijd werd om ook eens echt aan mezelf te werken. Dus ik ging naar de huisarts voor een doorverwijzing naar een psycholoog. Ik kreeg een afspraak met een praktijkondersteuner.

Even voor de duidelijkheid, ik dacht dat dat viel onder een psycholoog. Dat blijkt dus niet helemaal zo te zijn. Maar goed. Ik ging daarheen. Na een kort praatje ging zij er van uit dat de vijf sessies die ik bij haar zou krijgen wel voldoende zouden zijn. Na drie sessies was ze er zeker van dat dat niet het geval was. De woorden traumaverwerking en depressie vielen, en dat kon zij niet behandelen. Nu kreeg ik de verwijzing naar de daadwerkelijke psycholoog.

En toen begon het drama.

Ik appte een paar keer met Klara, zelf psycholoog en dus de beste om me wat advies te geven. Dat maakte me duidelijk dat een psycholoog niet gewoon een psycholoog is. EMDR, Schematherapie, Cognitieve Gedragstherapie... het is niet alleen zomaar een beetje praten. Ik werd er vreselijk onzeker van. Geen idee meer waar ik moest beginnen.

De praktijkondersteuner had me twee namen doorgegeven. Uit wanhoop nam ik dat maar gewoon als uitgangspunt en na een week uitstellen -mijn problemen onder ogen zien is tenslotte niet mijn grootste hobby- belde ik de eerste. Daar kreeg ik voicemail, dus ik sprak een bericht in. Een week lang hoorde ik niks. Dus ik belde de tweede. Die deelde me heel vriendelijk mee dat zij gestopt was met haar praktijk. Dat schoot al lekker op.

Ik belde de eerste nog een keer, die nu op haar voicemail had staan dat ze op vakantie was en dat ze over twee dagen terug zou zijn. Ik besloot die twee dagen af te wachten. Je merkt het, ik zat er niet echt om te springen.

Twee dagen later werd ik gebeld.

"Hallo?"

"Met xxx."

De naam kwam me vaag bekend voor, maar waarvan ook al weer?

"Hallo."

"Je had gebeld."

Ah! Er ging een lampje branden.

"Ah! Ja, klopt. Ik wil graag een afspraak maken.

"Oh. Nog steeds?"

En toen was ik er al helemaal klaar mee. Ik wimpelde haar af en nam mijn toevlucht tot Klara's adviezen, ondanks dat die nogal ver weg waren. Geen plek. Minimaal 12 weken wachttijd. Geen nieuwe patiënten. Naast vreselijk onzeker over het hele proces, begon ik er ook nog eens zwaar gefrustreerd van te worden. Mocht ik nog niet rijp zijn geweest voor therapie dan was ik het tegen die tijd zeker geweest.

Uiteindelijk besloot ik maar gewoon mijn google skills in te zetten. De eerste die ik belde, was raak. Het klikte aan de telefoon en een week later had ik mijn eerste afspraak. Het echte werk kon beginnen.


0 reacties: