Inktober 2019 - 7 oktober: Enchanted

"Zeg, kijk eens uit waar je loopt." Het stemmetje klonk ver beneden, vlak voor haar voeten. Ze hurkte. Op het pad zat een stevige groene kikker. "Oh sorry, ik had je niet gezien." De kikker snufte nuffig. "Dat blijkt. Misschien moet je je neus uit de lucht halen en beter kijken waar je je voeten neer zet." Daar had de kikker gelijk in.

Maar ze was zo onder de indruk van het betoverde woud dat ze niks wilde missen. De glanzende roze bomen, de blauwe zon, het was allemaal even bijzonder! Niet in het minst omdat de heks haar had beloofd dat ze hier haar zielsverwant zou vinden. Het was echt een sprookje!

Ze bekeek de kikker nog eens goed. Over sprookjes gesproken... Hoe ging dat verhaal ook al weer over de prinses en de kikker? De kikker leek haar intentie te voelen en probeerde zich nog uit de voeten te maken, maar zij was sneller. "Wacht!" De kikker wist nog een geschrokken: "Ah nee!" uit te brengen, maar ze had hem al van het pad gegraaid en een dikke zoen op zijn slijmerige bek geplant.

Vies, ja, maar ze moest bekennen dat ze wel eens ergere kussen had gekregen. De kikker dacht daar anders over en spartelde uit alle macht. Zo hard dat ze hem wel los moest laten.

Nog voordat hij de grond raakte, was hij opgelost in een wolk van glitter en regenbogen. Er klonk lieflijk hoog getingel, een scherp contrast met het gevloek van de kikker.

Het werkte! Het eerste wezen wat ze tegen was gekomen en dat was hem! Ze klapte opgetogen in haar handen en draaide een rondje. Het had gewoon gewerk,,, eh... wacht eens even...

Voor haar stond nu een ezel. Een uiterst geërgerde ezel.

"Waarom moeten jullie mensen toch alles zoenen?? Weten jullie dan niet dat gevaarlijk kan zijn?? En vervelend. En niet te vergeten, vies! Lezen jullie de Algemene voorwaarden dan nooit?!" Ze snoof. Natuurlijk niet, wie las nou de Algemene voorwaarden? Ze had het uitvoerige document dat de heks haar had voorgelegd voor de vorm een beetje doorgebladerd en toen een druppel bloed op de laatste bladzijde laten vallen.

"Mensen!" schold de voormalig kikker. Hij spuugde voor haar voeten op de grond en verdween toen, half lopend, half huppend, met veel gevloek en getier, tussen de bomen. Ze bleef een beetje verbouwereerd achter. Geen wezens zoenen: Check. Maar nu vroeg ze zich wel af wat er nog meer in die algemene voorwaarden had gestaan...

*****

Elk jaar worden kunstenaars uitgedaagd om de hele maand oktober één inkttekening per dag te maken. Ik gebruik nu die prompts om elke dag 1 stukje te schrijven.

0 reacties: